Pawana jest to taniec dworski w metrum 2/4. Popularny był w XVI o XVII wieku. Prawdopodobnie pochodził z terenów włoskich i hiszpańskich. Taniec ten charakteryzuje się powolnymi i uroczystymi ruchami, które przypominają pawia. W początkach tego tańca łączono z saltarello i żywszą piwą, jako pierwsza część suity tanecznej. Elementem charakterystycznym jaki posiada ten taniec jest ruch wahadłowy.
Polega on na kilku krokach w przód, zamykających się w frazie muzycznej, następuje ta sama ilość kroków wstecz. Taki ruch spotyka się również w typowym dla XV wiecznych tańców niskich, które są tańczone płasko, bez podskoków. Taniec Pawana był ostatnim z takich tańców. Taniec Pawana tańczony był przy akompaniamencie obojów, lutni, wioli i śpiewu. Taniec ten z początku przeznaczony był jedynie dla samego króla i książąt oraz ich współmałżonek. Pawanę grano również podczas maskarad dworskich, jako muzykę towarzyszącą pochodom zamaskowanych mitologicznych postaci czy przejazdom rydwanów z bogami i boginiami. Tańczono ją wokół sali lub krużganków zamku.
Brak komentarzy.
Dodawanie komentarzy zostało zablokowane.